Tag: Ook nog

Het jaar van de halve dingen

Schermafbeelding 2016-06-25 om 21.08.10

2015 – het jaar is nog lang niet afgelopen, maar één ding weet ik zeker: voor mij is het het jaar van de halve dingen. Van de tentoonstellingen die ik wilde bekijken, heb ik nog niet eens de helft gezien. Van de stapels boeken waarin ik dit jaar ben begonnen, zijn de meeste maar half gelezen. Het boek dat ik aan het schrijven ben: half af. Ja, het waren sombere gedachten die ik had in de trein uit Bonn, op de terugweg van het internationale congres van de Arbeitskreis für Niederländische Kunst- und Kulturgeschichte, dat ik trouwens ook maar voor de helft kon bijwonen en waar ik zoveel mensen maar voor de helft heb kunnen spreken. Snel naar huis om mijn koffers te pakken voor de CODART studiereis naar de Midwest. (meer…)

noddy

noddy-goes-to-toyland

Waarschijnlijk was ik een jaar of zes toen juffrouw Van Meerlo vijf vreemde tekeningen maakte in mijn schrift: n-o-d-d-y. Nog voordat ze had uitgelegd wat de bedoeling was, had ik zelf al iets bedacht. Het rondje en de buiken van de d kleurde ik snel in met een rood potlood. Klaar!

Gek genoeg kan ik me van de rest van de les niets meer herinneren. (meer…)

Tuinkabouters

IMG_5075-200x267

Of je nu wel of niet in kabouters gelooft, één ding is zeker: tuinkabouters bestaan echt. Ik zag ze onlangs nog in het atelier van K. wiens werk ik kwam bekijken, tussen de drukpers en een voorraad inkt. Het was per ongeluk: K. schaamde zich een beetje en probeerde de kartonnen doos met zijn voet nog snel onder zijn werkbank te schuiven.

Maar ik had ze al gezien. Rode mutsen, witte baarden, mopsneuzen. Het kon niet missen. Ik bukte me en trok de doos tevoorschijn, ik had me niet vergist. Tuinkabouters met kruiwagens en vishengels, met boodschappentassen en muziekinstrumenten. Een lag er zelfs te lezen, op zijn buik, hij had een bril op. (meer…)

Polish bike

10_56_04101300-ml.-spuitbus-Castrol-Bike-Polish-165x165

Pechdagen, gisteren was het er een, een pechdag vol met onhandig verkeer.

Op weg naar mijn geboortedorp Boskoop strandde ik op het station van Leiden. In plaats van de trein nam ik de bus, net als in mijn studietijd. Vinexwijken en afgrijselijke industriegebieden zijn in de plaats gekomen van de weilanden van vroeger. Dat had ik kunnen weten, toch schrok ik van die onherkenbaarheid. Op de Rijndijk bij Zoeterwoude strandden we opnieuw, nu achter een landbouwvoertuig.
In Boskoop bleken alle bushaltes verplaatst en daarom liep ik een paar kilometer langs de drukke verkeersweg die het dorp doorsnijdt. Een voetpad aan één kant van de weg, een fietspad aan beide zijden. (meer…)

Waaiboom

images4Ga stevig op je mat staan, benen naast elkaar, armen naast het lichaam.

Adem in, adem uit. Hef je linkerbeen bij de volgende inademing omhoog en leg je linkervoet zo hoog mogelijk tegen je rechterdij. Strek je armen boven je hoofd, en leg de palmen tegen elkaar.
Strek, strek, strek.
Je gewicht rust op je rechterbeen. Concentreer je op het punt tussen je wenkbrauwen. Dit is een oefening voor de pure balans. Adem in, adem uit. Sluit je ogen. Blijf staan, onbeweeglijk als een boom.

Hier gaat het altijd mis, nog steeds, na jaren yoga. (meer…)

Geen badpak

1922-165x238

Voor het magazine Zutphen Bruist moet ik nog een column schrijven – het thema is ‘Puur water’ en ik heb de deadline gemist. Dat is natuurlijk niet mijn eigen schuld, maar de schuld van een conferentie die ik bijwoon in Boston (MA): daar ben ik aan het netwerken en fondsenwerven en naar lezingen aan het luisteren en gek genoeg is Zutphen even heel ver weg. (meer…)

Keret House (8, slot) – Sjoeni en de anderen

IMG_3125-165x220Ik schrik van de bel, zo laat op de avond, al ben ik blij dat ze zich eindelijk melden. Dankzij de camera kan ik net hun puntmutsen zien met de pompons. Ze moeten op elkaars schouders zijn gaan staan om bij de bel te kunnen. Voor ik het weet zeulen ze een heel klein kratje bier de trap op en stellen zich aan me voor: Sjoeni, Ze’efrani, After en Salzmann, de vier kabouters uit het verhaal ‘Sjoeni’ van Etgar Keret. Ze hebben allevier een zonnebrilletje op. (meer…)

Keret House (6) – Stoet met kinderwagens

IMG_2778-165x220

Het is zondag, misschien wel de warmste dag van het jaar, en daarom sta ik om zeven uur op. Mijn project voor vandaag is een wandeling over de Żelaznastraat, vanaf het begin tot het einde en weer terug, in totaal zo’n zes kilometer. Ik heb eerder deze week mappen vol foto’s gezien van de Żelaznastraat in de oorlogsjaren, maar hoe ziet de straat er nu uit? Wie woont hier nu? Brengen de mensen, de gebouwen, me op ideeën voor een tekst? (meer…)

Keret House (2) Sjoeni

dom_kerta_112855-165x89

Wat mij betreft is het bewijs geleverd: een goede architect kan een complete woning van 14 vierkante meter ontwerpen waarin je geen last hebt van claustrofobie. Als je het Keret House binnenkomt – via de ingang aan een ruime parkeerplaats, met vuilcontainers en een frutje doorvermoeide alcoholisten – leidt een metalen trap je meteen naar boven. Bovenaan de trap een luik: je bent op de eerste verdieping. Recht voor je: de salon (2 m2) compleet met tafel en twee stoelen. Meteen daarachter: de keuken (2 m2) met elektrische kookplaat en koelkast. En daarachter: de douche-toiletcombinatie (2m2). Achterom kijken, snel het luik dichtdoen voordat je van de trap afvalt. (meer…)