Tag: Muziek

De man die in het orgel woonde

94ae982cceada5edc7674e5cc88b3e20_reasonably_small

Het is echt waar: er was eens een man die in een orgel woonde. Op een zondagochtend die hij nooit zou vergeten, gleden zijn vingers in het vuur van het spel zomaar van de toetsen. Schmücke dich, o liebe Seele, BWV 654, hij probeerde door te spelen, maar het was alsof geheimzinnige machten zijn handen het klavier in trokken, zijn hele lichaam erachteraan, de pijpen kraakten er van. Voor hij het wist, bevond hij zich in de diepte van de orgelkas waar het zo donker was dat hij geen hand voor de ogen kon zien. (meer…)

Genoeg

Szymborska1

Vorige week verscheen in Polen de echt allerlaatste dichtbundel van Wisława Szymborska. De bundel bevat haar dertien laatste gedichten en enkele fragmenten, gereconstrueerd uit nagelaten notitieblaadjes. De titel voor de bundel bedacht Szymborska zelf nog voor haar dood: Wystarczy, hetgeen betekent ‘zo is het genoeg’, of, als je nog minder woorden wilt gebruiken: ‘genoeg’.

Wystarczy
, daar kun je heel flauw over doen: ‘het is mij wel best’, of ‘het is mooi geweest’. Zelf dacht ik eerder aan die prachtige cantate van J.S. Bach, Ich habe genug (BWV 82). (meer…)

Troost

url

Misschien is dit wel het droevigste deel uit de Matthäus Passion: de scène waarin de apostelen in de tuin van Getshemane in slaap vallen, in plaats van te waken bij hun meester. Meine Seele is betrübt bis an der Tod; bleibet hier und wachet mit mir, zingt Peter Kooy op mijn cd. Ja hoor, antwoordt Christoph Prégardien, natuurlijk, Ich will bei meinem Jesu wachen.  Mooi niet. Al Jezus’ vrienden vallen in slaap, Der Geist ist willig, aber das Fleisch ist schwach, Jezus staat er in zijn doodsangst helemaal alleen voor. (meer…)

Dansen op de vulkaan

Red_Fuji_southern_wind_clear_morning-HokusaI.jpg

Eigenlijk wilde ik een stukje schrijven over mijn kiespijnjurken, maar er kwam van alles tussen. Eerst las ik op de website van A.H.J. Dautzenberg zijn column Martijn, de gevolgen, over  de doodsbedreigingen die hij ontving nadat hij publiekelijk had aangekondigd dat hij lid was geworden van de omstreden pedofielenvereniging. Daarna kwam ik via Twitter op een weblog waarin Rob Waumans de vraag stelt of het niet de plicht van schrijvers is om hun ‘bakkes’ open te trekken over vermeende misstanden. (meer…)