Categorie: Warschau

Een voetnoot bij de aantekeningen van JPFK

Het is alweer een tijdje geleden dat ik een mail kreeg van JPFK. Ik heb grote bewondering voor JPFK, hij weet veel meer over kunst dan ik ooit te weten zal komen en hij kan er ook nog eens heel mooi over vertellen. Had ik misschien belangstelling voor de boeken over Rembrandt die hij aan het opruimen was? Dat had ik. En zo ben ik ineens de trotse bezitter van een stapel Rembrandt-literatuur waaronder de Dikke Rembrandt van Bob Haak en Rembrandt en de regels van de kunst van Jan Emmens. Maar het allerblijst ben ik met Rembrandt schilderijen 630 afbeeldingen van Abraham Bredius uit 1935. (meer…)

Gangsters in Warschau

Moisje Bernstein is in de zomer van 1937 zeventien jaar oud als de Warschause bokser en gangster Jakub Shapiro zijn ouderlijke woning binnenstormt, vader aan zijn lange baard naar buiten sleurt, hem in de kofferbak van zijn Buick gooit, en er met onbekende bestemming vandoor gaat. Op die dag laat Moisje zijn zeven baardharen afscheren en trekt zijn lange kleren uit. Weg met dat kwetsbare, magere Joodje uit de verpauperde Nalewkistraat, de arme zoon van een niemand. Hij, Moisje Bernstein, besluit te worden als Jakub Shapiro, die ‘lange, knappe Jood met de brede schouders en machtige rug van een Makkabese bokser’ die maar één droom heeft: de koning worden van de Warschause onderwereld.

Lees het vervolg van mijn recensie van dit bijzondere boek voor Trouw Letter en Geest hier.

Een monumentje voor Isaac Bashevis Singer

Eindelijk is het zover: Isaac Bashevis Singer heeft een monumentje gekregen in zijn Krochmalnastraat. Het is een simpel gedenkteken, een zwartgranieten plaat op een grijsbetonnen muur. ‘Elke Joodse straat in Warschau was een stad op zichzelf’, vermeldt de steen in de woorden van de grote schrijver. En daar is aan toegevoegd: ‘De toekomstige Nobelprijswinnaar woonde in dit deel van Warschau tussen 1908 en 1917. Door zijn werk maakte hij de Krochmalnastraat beroemd over de hele wereld.’ (meer…)

Kajakarki

1

Ook na zestien jaar weet ik het nog precies: hoe ik op 10 februari 2001 om 17:00 uur mijn computer afsloot, mijn koffer de trap afzeulde, het allerlaatste afscheid vierde met vrienden en collega’s, hoe ik om 19:00 uur naar Warschau Centraal werd gebracht, op de Ost-West Express stapte die toen nog bestond en reed tussen Warschau en Hoek van Holland, hoe ik een coupé moest delen met een rokende man, (meer…)

Keret House (3) – De andere bewoners

IMG_2693-165x220

Ik ben onder de indruk van de projecten die de andere artists in residence, mijn voorgangers hier in het Keret House, hebben bedacht. Op het bureau (aan het voeteneinde van mijn bed, zie ook mijn voorgaande blog), ligt een boekje waarin de projecten uit 2013 beschreven zijn. Door de daglichtlampen die de gevelreclame op de hiernaastgelegen flat beschijnen en meteen ook het Keret House meepakken, kan ik het ’s nachts moeiteloos lezen. Alle kunstenaars en schrijvers hielden zich min of meer aan het jaarthema: Filling the Void. Welke leegtes heeft het getto van Warschau achtergelaten? En is het mogelijk om die leegtes op te vullen, en hoe dan, of waarmee? Iedereen heeft hier een ander antwoord op geformuleerd. (meer…)

Keret House (2) Sjoeni

dom_kerta_112855-165x89

Wat mij betreft is het bewijs geleverd: een goede architect kan een complete woning van 14 vierkante meter ontwerpen waarin je geen last hebt van claustrofobie. Als je het Keret House binnenkomt – via de ingang aan een ruime parkeerplaats, met vuilcontainers en een frutje doorvermoeide alcoholisten – leidt een metalen trap je meteen naar boven. Bovenaan de trap een luik: je bent op de eerste verdieping. Recht voor je: de salon (2 m2) compleet met tafel en twee stoelen. Meteen daarachter: de keuken (2 m2) met elektrische kookplaat en koelkast. En daarachter: de douche-toiletcombinatie (2m2). Achterom kijken, snel het luik dichtdoen voordat je van de trap afvalt. (meer…)

Keret House (1)

IMG_2005-165x220

Het was een onooglijke steeg tussen twee grijze betonnen flats, totdat architect Jakub Szczęsny op een briljant idee kwam. Hier, op de grens van het vroegere ‘grote’ en ‘kleine’ getto, zou hij het concept van ‘onmogelijke architectuur’ onderzoeken en het smalste huis ter wereld bouwen. En zo geschiedde. Op een perceel dat 92 centimeter meet op het smalste punt, en 152 op het breedste, staat een huis voorzien van douche en toilet, keuken en bed, zitzak en schrijftafel. Kunstenaars en schrijvers worden uitgenodigd om deze art installation te komen bewonen. (meer…)