Genoeg

Szymborska1

Vorige week verscheen in Polen de echt allerlaatste dichtbundel van Wisława Szymborska. De bundel bevat haar dertien laatste gedichten en enkele fragmenten, gereconstrueerd uit nagelaten notitieblaadjes. De titel voor de bundel bedacht Szymborska zelf nog voor haar dood: Wystarczy, hetgeen betekent ‘zo is het genoeg’, of, als je nog minder woorden wilt gebruiken: ‘genoeg’.

Wystarczy
, daar kun je heel flauw over doen: ‘het is mij wel best’, of ‘het is mooi geweest’. Zelf dacht ik eerder aan die prachtige cantate van J.S. Bach, Ich habe genug (BWV 82). In de cantate bezingt Simeon zijn vreugde: zoals God hem beloofde, heeft hij met eigen ogen de Messias kunnen aanschouwen. Sterker nog: hij heeft hem op de arm mogen nemen! Ich habe genug, zingt hij (nou ja, Andreas Scholl dan), Ich habe den Heiland, das Hoffen der Frommen, Auf meine begierigen Arme genommen. Dat is bepaald geen ‘het is wel genoeg geweest’, maar een wystarczy als in een vervulling: het allermooiste is mij overkomen, ik heb 350 prachtige gedichten geschreven, nu kan ik sterven. Nun wünsch ich, noch heute mit Freuden von hinnen zu scheiden, zingt Simeon alias Andreas.

Nog één keer buigen voor de schrijfster van ‘gedichten die wel zijn begonnen, maar nog niet zijn voltooid, en gedichten die zijn voltooid, maar nog niet zijn begonnen’ – haar woorden. Wisława Szymborska, die geen enkel woord per ongeluk gebruikte.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s